Gofry z ciecierzycy – bezglutenowa alternatywa na słodko i wytrawnie

Gofry z ciecierzycy zaskakują tym, że są jednocześnie chrupiące, sycące i bardzo elastyczne: nadają się i na śniadanie na słodko, i jako wytrawna baza zamiast pieczywa. Ciasto powstaje bez mąki pszennej, a mimo to dobrze trzyma kształt i nie kruszy się. Ciecierzyca daje lekko orzechowy posmak, który świetnie łączy się zarówno z owocami, jak i z warzywami oraz serami. Przepis jest bezglutenowy (przy użyciu certyfikowanych składników), bogaty w białko i prosty do ogarnięcia nawet w małej kuchni.

Składniki na gofry z ciecierzycy (ok. 6–8 sztuk)

Porcja wystarcza zwykle dla 2–3 osób, zależnie od apetytu i wielkości gofrownicy.

250 g ugotowanej ciecierzycy (lub 1 puszka ok. 400 g, po odsączeniu 240–250 g)
2 jajka (rozmiar M lub L)
60–80 ml mleka (krowie lub roślinne – np. owsiane, sojowe, migdałowe)
2 łyżki oleju o neutralnym smaku (np. rzepakowy, z pestek winogron)
40 g skrobi (kukurydzianej lub ziemniaczanej – ok. 4 lekko czubate łyżki)
1 łyżeczka proszku do pieczenia (bezglutenowego, jeśli to konieczne)
1/3 łyżeczki soli

Dodatki w zależności od wersji:

Wersja na słodko – do ciasta:

1–2 łyżki cukru, ksylitolu lub erytrytolu
1 łyżeczka ekstraktu z wanilii lub cukru wanilinowego
opcjonalnie: szczypta cynamonu lub kardamonu

Wersja wytrawna – do ciasta:

dodatkowe 1/4 łyżeczki soli (w sumie trochę ponad 1/2 łyżeczki)
1/2 łyżeczki suszonego czosnku lub cebuli
1 łyżeczka ulubionych ziół (oregano, bazylia, tymianek, prowansalskie)
opcjonalnie: 30 g drobno startego twardego sera (np. parmezan, długo dojrzewający żółty)

Dla najlepszej tekstury warto użyć bardzo dobrze odsączonej ciecierzycy i porządnie rozgrzanej gofrownicy – inaczej gofry będą się rozwarstwiać i przyklejać.

Przygotowanie gofrów z ciecierzycy

Przygotowanie ciecierzycy
Ciecierzycę z puszki dokładnie odcedzić na sitku i przepłukać pod zimną wodą, następnie dobrze osuszyć (np. na ręczniku papierowym). Jeśli używana jest ciecierzyca gotowana w domu, powinna być miękka, ale nie „rozciapana”, i również dobrze odsączona.
Miksowanie bazy
Do kielicha blendera (lub wysokiego naczynia przy blenderze ręcznym) przełożyć ciecierzycę, dodać jajka, mleko oraz olej. Miksować przez ok. 1–2 minuty, aż masa będzie możliwie gładka, bez wyczuwalnych grudek. Konsystencja na tym etapie przypomina gęsty koktajl.
Dodawanie składników suchych
Do zmiksowanej masy wsypać skrobię, proszek do pieczenia oraz sól. Jeśli ma to być wersja na słodko – dodać cukier i wanilię; jeśli wytrawna – zioła, przyprawy i ewentualnie starty ser. Krótko zmiksować lub wymieszać rózgą, tylko do połączenia składników. Nie mieszać zbyt długo po dodaniu proszku, żeby nie tracił mocy.

Gęstość ciasta powinna być zbliżona do gęstej śmietany – lejące, ale wyraźnie gęste. Jeśli jest zbyt gęste (prawie nie spływa z łyżki), dodać po 1 łyżce mleka, aż do uzyskania odpowiedniej konsystencji. Jeśli zbyt rzadkie, dosypać odrobinę skrobi.
Odpoczynek ciasta
Ciasto odstawić na 5–10 minut. W tym czasie skrobia lekko napęcznieje, a proszek do pieczenia zacznie pracować. Po tym czasie można ciasto delikatnie przemieszać łyżką.
Rozgrzewanie gofrownicy
Gofrownicę nagrzać porządnie – najlepiej na maksymalnej lub prawie maksymalnej mocy. Dla większości urządzeń oznacza to nagrzewanie przez co najmniej 5–8 minut. Jeśli powierzchnia nie jest bardzo dobrze nieprzywierająca, można ją cienko posmarować olejem przy użyciu pędzelka lub ręcznika papierowego.
Wylewanie ciasta
Na rozgrzaną płytę wylewać porcje ciasta – tyle, by pokrywało formę, ale bez znacznego wylewania się bokami. Zwykle jest to 2–3 łyżki na jedną kratkę, w zależności od wielkości gofrownicy. Pokrywę zamknąć.
Pieczenie gofrów z ciecierzycy
Gofry piec przez ok. 6–8 minut bez podnoszenia pokrywy w międzyczasie. Ciecierzyca wymaga nieco dłuższego czasu niż klasyczne ciasto pszenne, żeby się zestalić i nabrać chrupkości.

Po tym czasie pokrywę unieść delikatnie – jeśli gofry lekko „stoją” i odchodzą od płyty, można je wyjąć. Jeśli mocno się ciągną i przyklejają, zamknąć pokrywę i dać im jeszcze 1–2 minuty.
Studzenie na kratce
Upieczone gofry przekładać na kratkę (np. z piekarnika), a nie na talerz – dzięki temu para ma gdzie uciec, a gofry nie miękną od spodu. Po 2–3 minutach stają się wyraźnie bardziej chrupiące.
Powtarzanie pieczenia
Kolejne porcje ciasta piec tak samo. Jeśli gofrownica mocno się dogrzewa, można odrobinę skrócić czas przy ostatnich partiach, ale nie za bardzo – zbyt krótko pieczone gofry z ciecierzycy mają tendencję do mięknięcia i łamania się.

Wartości odżywcze gofrów z ciecierzycy

Wartości orientacyjne dla 1 gofra (z porcji wychodzi 8 sztuk, bez dodatków i bez sera w cieście):

Kalorie: ok. 110–130 kcal
Białko: ok. 6–7 g
Tłuszcz: ok. 4–5 g
Węglowodany: ok. 13–15 g
Błonnik: ok. 2–3 g

Ciecierzyca dostarcza pełnowartościowego białka roślinnego, błonnika i składników mineralnych (m.in. żelazo, magnez). Dzięki temu takie gofry są bardziej sycące niż klasyczne pszenne, a przy odpowiednich dodatkach spokojnie zastępują pełny posiłek – śniadanie, lunch czy kolację.

Wersja na słodko: jak podawać gofry z ciecierzycy

Gofry z ciecierzycy z owocami i jogurtem

Do wersji na słodko najlepiej trzymać się delikatnego dosłodzenia ciasta, a główną słodycz przerzucić na dodatki. Dzięki temu gofry pozostają uniwersalne i nie przytłaczają smakiem.

Dobrze sprawdza się podanie ich z:

gęstym jogurtem naturalnym lub jogurtem typu greckiego,
świeżymi owocami – malinami, borówkami, truskawkami, pokrojonym bananem,
odrobiną płynnego miodu, syropu klonowego lub daktylowego,
garścią orzechów, pestek dyni, słonecznika czy posiekaną gorzką czekoladą.

Smak ciecierzycy jest w tej konfiguracji lekko wyczuwalny, ale zbliżony do orzechowego akcentu – szczególnie, jeśli w cieście znalazła się szczypta cynamonu lub kardamonu. Przy podaniu z kwaśniejszymi owocami (np. jagodami) całość jest wyraźnie zbilansowana i nie przesłodzona.

Fit wersja słodkich gofrów z ciecierzycy

Dla lżejszej wersji można zupełnie zrezygnować z cukru w cieście i oprzeć się tylko na naturalnej słodyczy dodatków. Wtedy najlepszym wyborem są:

– jogurt naturalny,
– owoce o wyższej słodyczy (banan, dojrzałe mango, słodkie gruszki),
– niewielka ilość posiekanych orzechów lub masła orzechowego 100%,
– ewentualnie kilka kropli stewii lub bardzo mała ilość syropu klonowego.

Ciecierzyca w takiej konfiguracji zachowuje korzystny profil glikemiczny – węglowodany łączą się z białkiem i tłuszczem, przez co gofry sycą na dłużej i nie powodują gwałtownych skoków cukru.

Wersja wytrawna: gofry z ciecierzycy zamiast pieczywa

Gofry z ciecierzycy z jajkiem i warzywami

Wytrawne gofry z dodatkiem ziół i sera świetnie zastępują kromkę chleba. Dobrze łączą się z klasycznymi śniadaniowymi dodatkami:

– jajkiem sadzonym lub w koszulce,
– pastą z awokado (z cytryną i solą),
– serkiem śmietankowym lub kremowym kozim,
– łososiem wędzonym, szynką dobrej jakości lub grillowanym halloumi,
– świeżymi warzywami: pomidorem, ogórkiem, rzodkiewką, rukolą, kiełkami.

Wyrazisty posmak ciecierzycy dobrze podbija np. odrobina chilli, płatków papryki lub sosu jogurtowo-czosnkowego. Zamiast kanapki dostaje się wtedy pełnowartościowy, bezglutenowy talerz w stylu „brunch”.

Gofry warzywne z ciecierzycą – wersja „czyszczenie lodówki”

Do ciasta wytrawnego można spokojnie dorzucać drobno posiekane warzywa, zwłaszcza jeśli w lodówce zostały niewielkie resztki. Dobrze działają tutaj:

– drobno starta cukinia (porządnie odciśnięta z soku),
– cieniutko posiekana papryka,
– drobne różyczki brokuła lub kalafiora lekko podgotowane na parze,
– bardzo drobno posiekana cebula dymka lub szczypiorek.

W tym przypadku warto lekko podnieść ilość skrobi (o 1 łyżkę) i pilnować, by ciasto nie stało się zbyt rzadkie od soku z warzyw. Gofry wychodzą wtedy bardziej „obiadowe”, idealne z sosem jogurtowym lub pomidorowym.

Typowe błędy przy gofrach z ciecierzycy i jak ich uniknąć

Gofry się rozpadają, przyklejają, są miękkie – co poprawić

Najczęstszy problem przy gofrach z ciecierzycy to zbyt miękka, krucha struktura lub przywieranie do gofrownicy. Da się temu zapobiec kilkoma prostymi zmianami.

Po pierwsze – dokładne odsączenie ciecierzycy. Jeśli w ziarnach zostaje dużo płynu, ciasto wychodzi za rzadkie, a przy pieczeniu długo pozostaje wilgotne w środku. Wilgoć nie ma jak odparować i całość się rwie. Jeśli ciecierzyca była zbyt mokra, warto dosypać odrobinę skrobi.

Po drugie – moc gofrownicy. Słabo nagrzane urządzenie sprawia, że gofry bardziej się duszą niż pieką. Zamiast chrupiącej skorupki pojawia się miękka, gumowa struktura. Lepsza jest mniejsza ilość ciasta pieczona na naprawdę wysokiej temperaturze niż upychanie grubych gofrów przy ledwie ciepłych płytach.

Po trzecie – cierpliwość. W przeciwieństwie do klasycznych gofrów pszennych, tu lepiej w ogóle nie zaglądać pod pokrywę przez pierwsze 6 minut. Każde uchylenie pokrywy powoduje ucieczkę ciepła i przerwanie procesu ścinania się białek i skrobi. Jak już gofry zaczną się rwać – zwykle nie da się ich uratować.

Jeśli mimo wszystko gofry wychodzą zbyt miękkie, można je po upieczeniu włożyć jeszcze na 3–5 minut do piekarnika nagrzanego do ok. 180°C (najlepiej na kratce). To dodatkowo je dosuszy i poprawi chrupkość.

Przechowywanie i odgrzewanie gofrów z ciecierzycy

Gofry z ciecierzycy można spokojnie przygotować na zapas.

Po całkowitym wystudzeniu najlepiej przechowywać je w szczelnym pojemniku w lodówce przez 2–3 dni. Przed zamknięciem warto upewnić się, że nie są ciepłe – inaczej w pojemniku zbierze się para i gofry namokną.

Do odgrzewania najlepiej użyć:

– piekarnika: 180°C, 5–8 minut na kratce, aż będą ciepłe i znów lekko chrupiące,
– tostera: włożyć pojedyncze gofry jak kromki chleba, obserwować, żeby się nie przypaliły,
– patelni: sucha patelnia, średnie ciepło, 2–3 minuty z każdej strony.

Gofry dobrze znoszą też mrożenie. Po wystudzeniu ułożyć je w pojedynczej warstwie na desce, wstawić do zamrażarki na 1–2 godziny, a potem przełożyć do woreczka. Dzięki temu się nie skleją. Mrożone gofry można wrzucać bezpośrednio do tostera lub piekarnika – potrzebują tylko nieco więcej czasu na odgrzanie.